Vorige week had ik de eer het eerste exemplaar van ‘De val van de koning’ in ontvangst te nemen. Dit nieuwste boek van Jeroen Windmeijer is geïnspireerd op de mysterieuze figuur Karl Naundorff, die in het Delftse Kalverbos begraven ligt. De man beweerde dat hij de doodgewaande zoon van Lodewijk XVI en Marie-Antoinette was, die beiden werden vermoord tijdens de Franse Revolutie.

In 2005 verscheen een artikel in de Haagsche/Delftsche Courant waarin de 79-jarige Margreet de Bruijn-Chardon een poging deed om erachter te komen wat er was gebeurd met de Joodse kinderen die haar broer, de Delftse verzetsstrijder Kees Chardon (1919-1945), in de oorlogsjaren had helpen onderduiken. Een van de mensen die reageerden, was Sara Dresden, die door het verzet was weg gesmokkeld uit de Joodse crèche tegenover de Hollandse Schouwburg. Margreet de Bruijn-Chardon kon zich het meisje nog herinneren. Ze had een klompvoetje. "Ik heb haar luier nog verschoond."

De Delftse student Mom Wellenstein (1919-2016) overleefde kamp Amersfoort en publiceerde na bijna zeventig jaar zijn herinneringen aan het allereerste concentratiekamp in Nederland: Nummers die een ziel hebben. "Ik wilde de geschiedenis vastleggen, vooral omdat velen het niet meer konden navertellen."

Kees Chardon studeerde nog toen tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken raakte bij het verzet.  Gedreven door een groot Godsvertrouwen en een sterk gevoel voor rechtvaardigheid, hielp hij Joden aan onderduikadressen, bonnen en valse persoonsbewijzen.  Na verraad werd Chardon in januari 1944 gearresteerd. Hij overleed in april 1945,  kort voor de bevrijding, in een Duits concentratiekamp.